Program 25 SEPTEMBER
Kunstenlab Deventer
Stekelige synths, indringende vocals en een kaleidoscoop van licht, geluid en beats waar je niet bij stil kunt blijven staan. Glamelectro duo Pocket Knife Army verwelkomt je in hun wereld en daagt je uit om je meest extravagante zelf te zijn. Een live show van Pocket Knife Army is spannend, schurend, sexy, onvoorspelbaar en explosief. Het klinkt alsof Depeche Mode, The White Stripes en Goldfrapp samen een band zijn begonnen. Opgegroeid met rockmuziek gecombineerd met een grote passie voor elektronische muziek, hebben ze een uniek geluid gecreëerd dat je het beste in het echt kunt ervaren. Geef je over aan de muziek en dans alsof niemand kijkt.
Spiky synths, intense vocals, and a kaleidoscope of light, sound, and beats that make it impossible to stand still. Glamelectro duo Pocket Knife Army invites you into their world and challenges you to embrace your most extravagant self. A live show by Pocket Knife Army is thrilling, abrasive, sexy, unpredictable, and explosive. It sounds like Depeche Mode, The White Stripes, and Goldfrapp started a band together. Raised on rock music combined with a deep passion for electronic music, they've created a unique sound that’s best experienced live. Surrender to the music and dance like no one’s watching.
The Last James
Pocket Knife Army
The Last James is het soloproject van de Nederlandse componist en producer Erwin Tuijl. Hij opent de deur naar een geheel andere wereld, met een eigen stijl: elektronische muziek die aanvoelt als een verzameling nooit verstuurde ansichtkaarten. Grotendeels geïmproviseerd en gemaakt met analoge synthesizers en een lo-fi opnametechnieken, verkent The Last James de spanning tussen machine en emotie.
Zijn debuutalbum, uitgebracht via Wic Recordings, is een persoonlijk verhaal van vervormde perspectieven en stille openbaringen. Elk nummer is als een korte scène uit een film die je langzaam meevoert langs verlaten vlakten, silhouetten van steden in de verte, en vage herinneringen. “Op de een of andere manier maak ik, als ik de kans krijg, altijd muziek met een gevoel van ‘heimwee’, waarschijnlijk naar een plek of tijd die niet bestaat. Dat, samen met mijn liefde voor dwarse elektronische muziek, vormt de basis van dit album.”
The Last James is the solo project of Dutch composer and producer Erwin Tuijl. It opens the door to an entirely different world, with its own style: electronic music that feels like a collection of never‑sent postcards. Largely improvised and created with analog synthesizers and lo‑fi recording techniques, The Last James explores the tension between machine and emotion.
His debut album, released on Wic Recordings, is a personal story of distorted perspectives and quiet revelations. Each track is like a short scene from a film that slowly carries you across deserted plains, silhouettes of distant cities, and vague memories. “Somehow, whenever I get the chance, I always make music with a feeling of ‘homesickness’—probably for a place or time that doesn’t exist. That, together with my love for quirky electronic music, forms the basis of this album.”
DUVEL is een theatraal hoorspel waarin de duivel een feestend publiek aanspreekt op hun goddeloos en hedonistisch gedrag. Zijn boodschap: als de hedendaagse mens haar driften iets beter leert beheersen, hervindt hijzelf misschien weer wat plezier in de kunst van het verleiden.
DUVEL is a theatrical radio play in which the devil addresses a partying audience about their godless and hedonistic behavior. His message: if contemporary humanity learns to control its drives a little better, he himself might perhaps rediscover some pleasure in the art of seduction.
-
Description teIscha den Blanken (1991, Deventer) is maker, schrijver, spreker en filosoof.
Hij studeerde in 2015 af als docerend theatermaker op ArtEZ Arnhem en behaalde in 2022 de MA continentale filosofie aan de Radboud Universiteit.
Ischa was tussen 2020 en 2026 als maker verbonden aan Productiehuis BRUT in Deventer. Met hen ontwikkelde hij poëtisch-filosofische audiowerken en multi-disciplinaire optredens. In 2021 presenteerde hij zijn eerste drie interdisciplinaire projecten met 3D. In 2023 bracht hij samen met BRUT de audiobundel APORIA uit, met vijf transmediale werken over wat zich vlak buiten de taal ophoudt.
Nu is Ischa is chef van zijn eigen huis voor audiofictie studioschelp, waarmee hij grote en kleine projecten realiseert, in samenwerking met vers en gevestigd talent, om wat broodnodige en hoogwaardige duimzuigerij aan het podcast- en audiolandschap toe te voegen. Zo kwam in 2026 de vijfdelige hoorspelserie RAAF uit. Daarnaast organiseert de studio een tweejaarlijks festival speciaal voor audiofictie, genaamd festivalschelp.
Verder programmeert en coördineert Ischa debatten en festivals, hij acteert en traint op hogescholen, host bijeenkomsten en podia, begeleidt jonge en nieuwe makers, geeft workshops en masterclasses, produceert podcasts, schrijft voor theater... enzovoort.
Een kind van zijn generatie, dus.
Als dichter won Ischa in 2017 de Spoken Award voor Storytelling. Zijn spoken word hoorspel Danny | Jenny werd bekroond met de NTR Podcastprijs 2020. De korte poëziefilms Voyager en Kikkervis waren deel van de officiële selectie van het Nederlands Poëziefilm Festival 2023.
Ischa maakte al werk in opdracht van de VPRO (Moksi), HVMAN (Laat me slapen), Sonodocs (Veel kijken, weinig praten), Het Laagland (Neet van hie), het Erfgoedfestival (VUUR), het Nederlands Film Festival (VREEMD), de IJsselbiënnale 2023 (KIEM), Kelderfest (SCHERF) en het Theaterschip (Paard/brandweerwagen/kikker, Storm in mijn hoofd, Eden en De Andere Waarheid).
En hij gaf acte de présence op verschillende podia, waaronder dat van Poetry International, Oorzaken, Mensen Zeggen Dingen, Hearsay Festival, Maaiveld, Met Andere Woorden en Booster. Sinds 2024 vormt hij met Sam de Laat het gelegenheidsduo SYRINX, waarin poëzie, synths, beats en sounddesign samenkomen.
Check voor meer info www.ischadenblanken.nl of volg @ischadenblanken op instagramxt goes here -
Max Ligtenberg (1993, Deventer) is een audiovisueel artiest die simpelweg het liefst vette shit maakt. Als sound-designer zoekt hij naar waar het schuurt en zet daarbij vervreemde geluiden in om meeslepende werelden te maken.
Zijn visuele werk komt met name voort uit de manipulatie van zijn beeldmateriaal, zowel film als generatief, en is vaak psychedelisch georiënteerd. Hij past z’n werk vooral toe op (alternatieve) elektronische muziek en ambient. Hij laat zich inspireren door het audiovisuele werk van Max Cooper, Jon Hopkins en Meshuggah en zoekt net als zij naar kracht, contrasten en dynamische opbouw.
Max werkte samen met o.a. Edwin van der Heide, Druiprek, NABER en Sacred Sundays. Met Ischa den Blanken en Bastian Benjamin won hij de NTR Podcastprijs 2020 voor het spoken word hoorspel Danny | Jenny. Hij stond al op de podia van Zwarte Cross, Oerol, Bevrijdingsfstival Overijssel, MACBA Barcelona, Backyard (BE), Booster, Perifest, Kattegat, Melkweg, Tivoli, Sugarfactory, MadNess en Sompop.
Ischa den Blanken & Max Ligtenberg
PAOLA & PIP
“From a Star to a Black Hole - Debris of Humanity”
Wanneer een ster een zwart gat nadert, wordt het uiteindelijk in miljarden stukjes getrokken. Wat ooit een geheel was, wordt nu vele delen. De fragmenten wentelen in een baan - botsen, komen vast te zitten in een spiraal - en vormen iets nieuws: een lichtgevende discus; een collectief lichaam.
Deze kosmische metafoor weerspiegelt iets diep menselijks. Elke dag vormen we onszelf - onze stijl, onze stem, onze identiteit - als kleine singulariteiten. Maar vroeg of laat voelen we de aantrekkingskracht van het collectief; van gemeenschap; van cultuur; van de samenleving. In een wereld die geobsedeerd is met zowel individualisme als conformiteit, zijn we vaak bang dat ons aansluiten bij de groep betekent dat we verdwijnen.
“From a Star to a Black Hole - Debris of Humanity” is een 360-graden dansvoorstelling die deze reis verkent, van de eenzame ster naar de compacte schijf. Van “ik” naar “wij”.
Wat als verbinden geen verdwijnen is?
When a star comes close enough to a black hole, it is torn apart. What was once singular becomes many. The fragments orbit, collide, spiral — forming a luminous disk, a collective body.
This cosmic metaphor reflects something deeply human. Every day we create ourselves - our style, our voice, our identity - as small singularities. But sooner or later, we feel the pull of the collective - of community, of culture, of society. In a world obsessed with individualism and conformity, we often fear that joining the group means disappearing.
“From a Star to a Black Hole - Debris of Humanity” is a 360 dance performance that explores that journey — from the lone star to the compact disk. From "me" to “we”.
What if connection is not disappearance?
Frances Rompas
Frances Rompas is een visueel kunstenaar, filmmaker en interdisciplinair onderzoeker. Ze gebruikt milieuwetenschappen, voorouderlijke geschiedenis, academische theorie en narratieve exploratie om uitgebreide videowerken, films en sculpturale omgevingen te maken van essayistische, maar toch poëtische aard.
Voor Midnight Masquerade in Kunstenlab heeft ze nieuw werk opgesteld waarbij ze vertrekt vanuit een antropologische benadering van maskers. Ze duikt diep in een ritueel waarin personen tijdelijke egodood ervaren, terwijl ze tegelijkertijd de dood van haar eigen ego op de proef stelt.
Frances Rompas is a visual artist, filmmaker, and interdisciplinary researcher. She uses environmental sciences, ancestral history, academic theory and narrative exploration to make elaborate video works, films and sculptural environments with an essayistic yet poetic nature.
For Midnight Masquerade in Kunstenlab, she drafted new work where she starts from an anthropological perspective on masks. She deep dives into a rite where subjects experience temporary ego death, simultaneously putting the death of her own ego to the test.